Leer- en Reflectiesessie Met elkaar leren over ‘doen wat nodig is’
Een belangrijk onderdeel van het domeinoverstijgend werken is met elkaar leren. In mei organiseerden we voor de wachtlijstbegeleiders een sessie om te reflecteren op de werkwijze ‘doen wat nodig is’ en te leren van dilemma’s en oplossingen.
De bijeenkomst vond plaats bij een van de betrokken organisaties, zodat we ook elkaars werkplekken leren kennen.
Zonder oordeel doorzetten
De kracht van de deelnemende wachtlijstbegeleiders ligt op vele vlakken, bleek tijdens een verdiepende kennismaking in tweetallen. Denk aan goed kunnen luisteren, verbinding zoeken met een jongere/jongvolwassene of andere professionals, een zus- of vaderfiguur kunnen zijn, zonder oordeel zijn en doorzetten.
In groepjes discussieerden de deelnemers over 2 prikkelende stellingen:
- De regie ligt altijd bij de jongere
- Je betrekt altijd het netwerk bij de ondersteuning van een jongvolwassene
Stelling 1
De stelling ‘de regie ligt altijd bij de jongere’ is het uitgangspunt van de wachtlijstbegeleiding. Alleen hebben jongeren ondersteuning of hulp nodig om daar (gaandeweg) sturing en richting aan te geven, afhankelijk van de situatie en het moment.
Hoeveel sturing nodig is, hangt af van of jongvolwassenen niet kunnen of niet willen – de kunst is om hierachter te komen. Vaak helpt meebewegen meer dan tegenwicht bieden, helpt de vraag ‘Wat heb jij dan nodig om hier níet te hoeven zijn?’ en biedt motiverende gespreksvoering aanknopingspunten.
Jongvolwassenen hebben (oefen)tijd en fouten maken nodig om zelf de regie te leren nemen. Dit kunnen is een voorbereiding om naar Begeleid Thuis of Beschermd Verblijf (BTBV/MOBW) te kunnen.
Stelling 2
Bij de tweede stelling over het netwerk betrekken bij de ondersteuning, benoemen de wachtlijstbegeleiders dat dit belangrijk is omdat zij bijvoorbeeld steun kunnen bieden. Tegelijkertijd laat de praktijk zien dat dit soms niet (zo) kan of wenselijk is. Wachtlijstbegeleiders zoeken daarom naar wie van betekenis kan zijn en volgen de jongvolwassene als die (nu) even geen beroep willen of kunnen doen op hun familie. Soms hebben ze immers geen familie dichtbij of is er onveiligheid in het gezin.
Een netwerk bestaat niet alleen uit directe naasten: werk en vrijetijdsbesteding kunnen plekken zijn om een (nieuw) netwerk op te bouwen. De vraag ‘Wie bel je als je ziek bent?’ helpt jongeren het brede netwerk in kaart brengen. Het helpt ook om zonder oordeel ook de voor- en nadelen van het netwerk te bespreken: wel een slaapplek op de bank, tegelijkertijd de verleiding om weer drugs te gebruiken. Wat is dan een handige keuze?
Samenwerken
Na deze discussie volgde de helium-stick-oefening, waarbij alle deelnemers samen met een gestrekte vinger een stok omlaag proberen te brengen. Het maakte duidelijk hoe ingewikkeld een gedeelde wens en samenwerking toch kan zijn: de stick bleef toch in de lucht hangen. Bij samenwerking tussen professionals en organisaties uit verschillende domeinen is oog houden voor elkaars taken en verantwoordelijkheden belangrijk.
Bij de afsluiting spraken de deelnemers de behoefte uit aan het uitwisselen van meer kennis en praktijkervaringen met wachtlijstbegeleiding. Dit najaar volgt een volgende leer- en reflectiesessie.
Deel dit bericht via:
